اهورا کــوچـولوی مــن

پسر من...اهورا؛ نوشیجان ، آتشکده و قلعه‌ای باستانی بین تویسرکان و ملایرِ ، و تو کاوش‌های باستان شناختی تا حالا نشانه‌هایی از سه دوره‌ی باستانی مختلف به دست اومده که دوره اول رو به مادها، دوره دوم رو به هخامنشیان و دوره سوم رو به اشکانیان نسبت میدن...از این تپه یه گنجینه بزرگ شامل اشیای چند هزار ساله‌ی طلا و نقره پیدا شده که احتمال دادن میراث خانوادگی ساکنین نوشیجان بوده ! بعد از پارک مینی ورلد ملایر از این تپه تاریخی هم دیدن کردیم... ...

پسر قشنگم ... اهورا؛ پارک‌های مینیاتوری یا همان مینی‌ورلدها نمونه‌ای از بناها و سازه‌های معروف دنیا را در ابعادی کوچک ارائه می‌دهند و در مدت زمان کوتاهی شما را به سفری دور دنیا می‌برند. اولین نمونه‌های این پارک‌ها در ژاپن، بلژیک و چین اجرا شده‌اند که پارک مینیاتوری اروپا در شهر بروکسل، اروپای کوچک (Mini Europe) شهرت جهانی دارد. در ایران هم ، در شهر ملایر یکی از این پارک‌ها با 138 اثر تاریخی ملی و جهانی در مقیاس یک دهم در حال ساخت هست و تعداد زیادی از بناها تکمیل شده که در تعطیلات عید همگی با هم به دیدن این پارک رفتیم... 🧡 کلات نادری در مشهد 🧡 ...

اهورای من ؛ امسال که خونه موندیم و به خاطر شرایط مامان نسرین نمیتونستیم جای دوری بریم ، تصمیم گرفتیم یک بار دیگه اماکن دیدنی تویسرکان و بگردیم و حالا که شما بزرگتر شدی در موردشون برات توضیح بدم... تویسرکان سومین شهر بزرگ همدان و یکی از شهرهای بسیار کهن و باستانی ایرانِ که قدمتش به ۳ تا ۴ هزار سال پیش می‌رسه... اماکن دیدنی و تاریخی تو شهرمون خیلی زیادِ و خب هر سفری که اومدیم اینجا به اماکن دیدنی هم سری زدیم...  و اما تعطیلات امسال...      💜 خانه اقتداری که از عهد قاجار به جا مونده و قدمتی ۱۵۰ ساله داره، این اثر زیبا توسط استاد رضا محمودی ساخته شده و به عنوان خانه‌ی...

اهورای من ، پسرک بهاری‌ام؛ طلوع می‌کند آفتاب آرزوهایمان... بهار، فصل عزیز‌ی‌ست؛ سر به راه و صبور... شکوفه‌ها به امیدی شکفته‌اند،ببین...! به گوش باش؛ خبرهای خوب در راه است... سال نو مبارک عزیز مادر... امسال هم مثل سال‌های قبل تصمیم داشتیم تعطیلات عید رو سفر کنیم...ولی متاسفانه آقاجان خیلی مریض بودن و مامان نسرین و خاله‌ها و دایی‌ها باید تمام مدت از ایشون و مادرجون مراقبت می‌کردن...پس رفتیم تویسرکان تا بابا محمد هم تنها نمونه ، خاله راضی اینا هم اومده بودن.لحظه تحویلِ سال نو ، مامان نسرین نبود و ما هم بعد از تحویل سال نو سریع رفتیم ...

هزار و چهارصد و یکِ عزیز،  تو یک آغازی... آغاز قرنی جدید...! لطفا لطفا لطفا آغاز اتفاقات خوب باش ...! جوری باش که دلخوشی در تمام شهر و میان تمام آدم‌ها، ساده‌ترین حالت زیستن باشد؛ جوری باش که حال همه‌مان خوب باشد و اتفاقات خارق‌العاده‌ای بیفتد... الهی...!  حول حالنا الی احسن الحال...🍃 ...

سال،دارد تمام می شود... دارم فکر می کنم؛ به روزهایی که رفت... به لحظاتی که خندیدم... لحظاتی که اشک ریختم... و تمامِ ثانیه هایی که کنارِ عزیزانم گذشت... با سرعت،مرور می کنم؛ اتفاقاتِ خوب و بدی را که برایم افتاد... آدم هایِ جدیدی را که وارد زندگی ام شدند...!! و آدم هایی را ...که از زندگی ام رفتند... دیگر قرار است یک جمله ی "یادش بخیر"قبل از خاطراتِ خوبِ امسالم بیاید... قرار است امسالم بشود؛ "پارسال"...! من تمام این روزها را زندگی کردم،خوب هایشان برایم امید بود؛و بدهایشان برایم درس...! میانِ همین روزها بود که یاد گرفتم؛ قوی تر باشم.... عاشق تر باشم... مهربان تر باشم... خدایا،به مردمِ کشورم کمک کن...!دستی ب...

چه قدر آدم‌ها نزدیک به سال نو «خوشگل» می‌شوند، همه، همه!  الهی که امسال هر روز «خوشگل» باشی، لبخندت دوام بیاورد، روزهای خوبت بیایند، بمانند، جایی نروند! الهی که ببینی، بارها لبخند هر آن‌کس که دوستش داری، دوستت دارد. تنگ ببوسی اش و دستت تنها نماند.  الهی پول داشته باشی، بسیار پول داشته باشی، نه  برای نگه داشتن، برای خرج کردن، لذت بردن.  الهی از خوشی بالا پایین بپری، زیر نور آفتاب، توی چمن غلت بزنی. شادی عروسی بیاید توی کوچه ات، غم ِ کوچه‌‌ات را باران بشورد. بوی خاکِ نم‌ باران خورده بپیچد. پرنده ها پرواز کنند، پرنده...

یک‌جور ذوق عجیب و عمیق برای تو دارم که انگیزه‌ی زیستنم را بیشتر می‌کند. تو یک‌ معجزه‌ی قشنگی در جهان من که فکر کردن به تو در اوج مشکلات و ناخوشی‌ها، مرا از حصار بی‌پناهی و اندوه جهانم بیرون می‌کشد. درست مثل نور می‌مانی که وقتی تمام جهانم را تاریکی برداشته، از دور سوسو می‌زنی، نزدیک‌تر می‌شوی و می‌تابی و یخ اندوه و تردید دلم را آب می‌کنی. حضورت معجزه‌ی قشنگی‌ست و من به یمن حضور توست اگر در دل ناملایمتی‌ها هنوز می‌خندم و سرم را با اطمینان و غرور، بالا می‌گیرم! تو زیباترین اتفاق جهان منی و من به حضور تو در جهان خودم می...

کاش می شد یک امشب ، تمام ِ بی حواسی و شیطنت های جهان را خواب کرد و در فضایی امن ، بی دردسر آتشی روشن کرد و با بیخیالی راحت از رویش پرید... بدونِ ترس از اتفاقاتِ ناخوشایندی که تصورشان هم حالِ آدم را بد میکند! به امیدِ روزی که آخرین چهارشنبه ی سال، جز صدای لبخند، صدای دیگری گوشِ این خیابان های خسته را پر نکند... روزی که تمامِ دردها، غصه ها و مصیبت ها را در آتشِ اتحاد و همبستگی مان بسوزانیم و هربار، سالمان را به وقتِ آرامش و خوشبختی، تحویل بگیریم... چهارشنبه سوری مبارک... ...

آخرین روزهای اسفند است ، از سر شاخ این برهنه چنار ، مرغکی با ترنمی بیدار می زند نغمه ... نیست معلومم؛ آخرین شکوه از زمستان است ... یا نخستین ترانه های بهار ؟!!! ...