اهورا کــوچـولوی مــن

چند وقتی می شد که موهای اهورا جونم حسابی نامنظم شده بود... دلم می خواست روز تولدش موهاش و کوتاه کنیم ولی دیدم دیگه صبر کردن جایز نیست و موهای پسرم یه اصلاح اساسی لازم داره:     این شد که 3 تایی رفتیم آرایشگاه شانه به سر که مخصوص بچه ها بودش... محیطش قشنگ بود و اهورا با تعجب اطراف و نگاه می کرد...     یه بچه اونجا بود که مدام گریه می کرد ...خیلی می ترسیدم که اهورا هم نشینه و خدایی نکرده قیچی بره تو چشماش!!!!! ولی پسرم آقاتر از این حرفا بود... قشنگ نشست و به اسباب بازی ها نگاه کرد...     و آقای آرایشگر هم موهای خوشگلش و کوتاه کر...

بالاخره خوجل مامان سوار ماشینش شد... وای چه کیفی می کرد...چنان دست میزد و جیغ می کشید که!!!!! بالاخره پس از ماه ها ما دیدیم که اهورایی خان خانمون با یه چیزی سرگرم میشه و دوسش داره...کل وسایل خونه رو جمع کردیم چون بشکن بشکنای شازده پسر شروع شده!!!! میزا رو برداشتیم...مبل ها رو دور تا دور خونه چیدیم و خلاصه اون وسط یه میدون بزرگ هم واسه ماشین سواری عشقول مامان باز شده!!!! البته حالا اهورا نمی تونه رانندگی کنه ،چون پاش به پدال گاز نمی رسه و فقط می تونه با پاهاش فرمون و بچرخونه!!!! و بابا با یه کنترل از راه دور نقش راننده آقا پسرو بر عهده داره       قربون اون قد و بالات رانند...

سال ها دل طلب جام جم از ما می کرد وانچه خود داشت ز بیگانه تمنا می کرد تنها مدت کمی به اواخر بهمن ماه و اواسط ماه فوریه باقی مانده که روز عشق فرنگی (ولنتاین) و روز عشق ایران باستان و روز زن (سپندارمذگان) به فاصله ی چهار روز از هم قرار دارند      نگرد، نیست. اگر حتی سالنامه را زیر و رو هم کنی، ردپایی از «ولنتاین‌»‌ نمی‌یابی. شاید گردآورندگان تقویم فراموش کرده باشند آن را در میان سایر روزهای ویژه و پرطمطراق ایرانی یا اسلامی جای دهند؛ اما مگر می‌شود این افراد هر سال مرتکب چنین اشتباهی شوند، آخر این چه جشنی است که این‌گونه دل از دخترها و ...

عشقم...اهورا!!! دو 9 ماه را با تو بودم...9 ماه اول را هم نفس با من سپری کردی و 9 ماه دوم را همپای من...     9 ماه پیش ، چشمانم خیس شد از شوق دیدار تو.تو آمدی و با آمدنت تمام خستگی آن 9 ماه انتظار به پایان رسید... و امروز؛ که 9 ماه از آمدنت می گذرد؛ باید بگویم :که تمام دار و ندارم شده ای!!! باید غنیمت شمرد لحظات با تو بودن را پسرم... 9 ماهگی ات مبارک شیرینم...   ...

دس دسی باباش میاد                              صدای کفش پاش میاد!!!!               ...

همزمان با سالروز تولد بابا جون یعنی 2 بهمن چهارمین دندون اهورا و همزمان با تولد من یعنی 12 بهمن پنجمین دندون اهورا جونم دراومد!!!! 13 بهمن هم اهورا رسما" چهاردست و پا رفتن و شروع کرد!!!! پسرم طی این یک ماه کلــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــی پیشرفت داشته!!!! دیگه می تونه دستش و به همه چیز بگیره و بلند شه و چند ثانیه سر پا بایسته!!! برای ابراز احساساتش دهن شو باز می کنه و به صورتمون می چسبونه!!!ولی گاهی هم جو می گیردش و گازمون می گیره!!! وقتی یه چیز خطرناک می بینه می گه اَجیزه و با انگشت اشاره نشونش می ده!!! وقتی خیلی ذوق زده میشه میگه اووووووووووووووووووو...

این شعرو در روز تولدم تقدیم می کنم به مامان مهربونم؛     ♥آسمان را گفتم...می توانی آیا ،بهر یک لحظه ی خیلی کوتاه ، روح مادر گردی؟؟!!!صاحب رفعت دیگر گردی؟؟؟!!! گفت نی نی ...هرگز!!!من برای این کار کهکشان کم دارم...نوریان کم دارم...مه و خورشید به پهنای زمان کم دارم... ♥خاک را پرسیدم...می توانی آیا،دل مادر گردی؟؟؟آسمانی شوی و خرمن اختر گردی؟؟!!! گفت نی نی ...هرگز!!!من برای این کار بوسِتان کم دارم...در دلم گنج نهان کم دارم... ♥این جهان را گفتم،هستی کون و مکان را گفتم...می توانی آیا ،لفظ مادر گردی؟؟؟!!!همه ی رفعت را ،همه ی عزت را ،همه ی شوکت را ، بهر یک ثانیه بستر گ...

پسرکم... از تو ممنونم برای اینکه لذت مادر بودن را به من دادی...از تو متشکرم برای اینکه دوره ی بی نظیری از زندگی با آمدن تو شروع شد...از تو متشکرم چون با وجود تو معنی عمیق تری از زندگی مشترک ، همسر ، خانواده، پدر و مادر را درک کردم... از تو ممنونم که تلاشت برای برقراری ارتباط به من یاد داد برای رابطه ای بهتر باید بیشتر سعی کرد!!! از تو ممنونم که خالص بودنت به یادم آورد که نهاد همه ی انسانها پاک و خالص است...و از تو متشکرم به خاطر تجربه هایی که با بودن تو شکل گرفت و اگر نبودی هرگز نمی فهمیدم زندگی چقدر زیباست...   پی نوشت : از زحمات امیر عزیزم ممنونم... و از مهربانی های مامان و بابای خوبم...

دلم به وجودت گرم است بابا . نمی‏دانم اگر تو نبودی، زبانم چطور می‏چرخید،     صدایت نزنم! راستش را بخواهی، گاهی، حتی وقتی با تو کاری ندارم، برای دل خودم صدایت     می‏زنم؛ بابا ! آن‏قدر با دست‏هایت انس گرفته ‏ام که گاهی دلم لک می‏زند، دستانم را بگیری.     هر بار دستانم را می ‏گیری، خیالم راحت می‏شود؛ می‏دانم که هوایم را داری و     من میان ازدحام غریبی، گم نمی‏شوم و تو هیچ وقت دستم را رها نمی‏ کنی... .     بابا جون... ♥تولدت مبارک...تا بی نهایت ...

تا چشم به هم زدم پسرم 250 روزه شد... چه زود گذشت!!!! حالا هم تا چشم به هم بزنم، روزی میاد که لباس فرم مدرسه شو تنش می کنه و با موهای برس زده و مرتبش آماده میشه که برای اولین روز بره مدرسه... و من؛ دوربین به دست راهیش می کنم و دلم غنج میره که بدونم تو کلاسشون چی میگذره؟؟؟!!!! روزی میرسه که با یه کارت دعوت میاد سراغم تا ازم اجازه بگیره که بره جشن تولد دوست صمیمیش بدون حضور من...!!! و من؛ دلم می لرزه که بدونم چی خورده و چی کرده!!!!! یه روز میاد که با چشمای کنجکاو و منتظر میاد میشینه روبه روم و با اشتیاق گذشته رو مورد سوال قرار میده تا برسه به اولین روز آشنایی من و باباش... ...