اهورا کــوچـولوی مــن

دژ بابک، بنا شده در بالای کوهی به بلندای ۲۳۰۰ متر، در نزدیک به سه‌ کیلومتری شهر کلیبر می‌باشد. دژ در زمان ساسانیان ساخته شده و نام خود را از نام بابک خرمدین، رهبر رویارویی با تازندگان عرب تا سال ۸۹۳ میلادی، گرفته است.     و پسر قهرمان من که با ما ابن مسافت طولانی رو طی کرد و به قلعه رسید...           پی نوشت : اهورای من،به خاطر بی حوصلگی فقط چند تا عکس از تو عزیزم انداختم...امیدوارم مامان و ببخشی...     ...

آنقدر بی نهایتی این روزها... آنقدر روان ... که می خواهم بمیرم برایت!!!! راه که می روی ، عشق می ریزد از وجودت... از لبانت... چشمانت... دستانت... به آغوشم می کشی در نهایت مهر... می بوسی ام!!! می بوسمت...!!! و جهان برایم در بوسه ی تو خلاصه می شود... و چشم هایم در نگاه تو روشن می شود... که دنیای من تویی پسرم... امروز بعد از مدت ها موهای پسرم و کوتاه کردیم!!!! تغییر زیادش توی عکس معلومه!!!!     ...

«و هر از گاه در گذر زمان در گذر بی صدای ثانیه های دنیای فانی،جرس کاروان از رحیل مسافری خبر می دهد که در سکونی، آغازی بی پایان را می سراید» درگذشت پسرخاله جوان و ناکامم  چنان سنگین و جانسوز است که به دشواری به باور می‌نشیند، ولی در برابر تقدیر حضرت پروردگار چاره‌ای جز تسلیم و رضا نیست. مشیت الهی بـر ایـن تعلق گرفـته کـه بهار فرحناک زندگی را خـزانـی ماتمزده بـه انتظار بنشیند و این ، بارزترین تفسیر فلسفـه آفـرینش درفـراخـنای بـی کران هـستی و یـگانه راز جـاودانگی اوسـت..     رفــــــت!   پر کشیــــــــد!   روحــــــــــش طاقــــــت ایـــــــن د...

گل نسبتی ندارد با روی دلفریبت              تو در میان گل ها چون گل میان خاری               ...

اهورای کوچکم !!!! دو سال از آمدنت به این دنیا می گذرد.....سال ها روبروی تو صف کشیده اند.... منتظرند هر روزشان را پربار کنی ..هر فصلشان را رنگین از خوشحالی خودت  کنی... اهورای نازنینم !! روز تولدمان خنده ها از بودنمان نیست....خوشحالی ما از فرصتی است که در دستان ماست... فرصتی نه چندان بلند و نه خیلی کوتاه....به اندازه یک عمر که باید کشت کنی ، کاو کنی ، گشت بزنی ، خنده کنی ....... روز تولد باید فکر کنی به هر آنچه تا امروز کردی و تا فردا باید... هر آنچه پیش روی توست را بنویس و به خاطر بسپار که این فرصت گریزپاست... اهورای فرشته خوی من!!! روز تولد&nbs...

اگر کسی تو را با تمام مهربانیت دوست نداشت ... دلگیر مباش که نه تو گنهکاری نه او!!! آنگاه که مهر می ورزی مهربانیت تو را زیباترین معصوم دنیامی کند ... پس خود را گنهکار مبین !!! من عیسی نامی را میشناسم که ده بیمار را  شفا داد ... و تنها یکی سپاسش گفت !! ! من خدایی را میشناسم که ابر رحمتش به زمین و زمان باریده ... اما تنها یک نفر سپاسش می گوید و هزاران نفر کفر !!! پس مپندار بهتر از انچه عیسی و خدایش را سپاس گفتند ... از تو برای مهربانیت قدردانی میکنند !!! پس از ناسپاسیشان مرنج و در شاد کردن دلهایشان بکوش ... که با مهربانی روح تو ارام میگیرد !!! تو با مهر ورزیدنت بال و پر میگیری ... خوب...

                  ...