اهورا کــوچـولوی مــن

حس میکنم..... خیلی وقت است اما... این روزها هر بار تو را میبینم حسم قوی تر و افکارم پررنگ تر می شودددد تا قبل از این مادری بودم که مادرانه هایم را به پایت می ریختم.... شاید رفتار تو متحولم کرد....فهمت....درکت....عکس العملت... بزرگ شدی پسرم .... دیگر آن کوچکی که با هر صدایی میترسید نیستی....می ترسی اما می خواهی بدانی صدا از کجا بود....؟! پسر کوچولوی من....حالا قبل از هر شیطنتی سرت را می چرخانی و من را پیدا میکنی...لبخندم را می خواهی برای ادامه دادن... و این ها برای من نشانه است...نمی دانم می توانم بیان کنم یا نه اینها برای من دلیلی محکم است که... ...

تو که باشی روزهایم خوب است...... توی روزهای خوب غصه ها میمونند پشت در.... هی دماغشون را تکیه میدند به شیشه و توی اتاق را نگاه میکنند... غصه ها وقتی دماغشان را فشار میدهند به شیشه خنده دار میشوند....... تو که باشی بیرونه خانه ام ، پشت در پر میشود از غصه های خنده دار...   این هم پسرک من در سالروز تولدم که با من شمع فوت کرد و کیک برید...             پی نوشت : امیرم ازت ممنونم ...بابت تمام خوبی ها و محبتات!!!     ...

مادر که میشوی ، نمیدانم از کجا ، کی ، چطور اینهمه تغییر ، اینهمه صــــبر ، اینهمه عشق  پیدا می شود....   مادر که میشوی همه چیز به یکباره خودش را تمام قد به تو نشان میدهد و تو دیگر خود قبل نیستی که نیستی ....   اما اهورایم تو را که نگاه میکنم تویی که آرام جانم هستی ، تویی که تمام وجود من هستی ،   تمام وجودم سرشار از خنده های بی دلیل و با دلیل تو میشود....   مادر که باشی مهربان تر می شوی: دلت حتی برای مورچه های کنار دیوار هم می لرزد.مبادا پا رویشان بگذاری.مبادا مادری منتظرشان باشد... ..   مادر که باشی دل نازک تر می شوی : بادکنک...

  مادر، ای مهربان‌ترین فرشته‌ی خدا. بگو چگونه تو را در قاب دفترم توصیف کنم؟ صبر و مهربانیت را چطور در ابعاد کوچک ذهنم جا دهم؟ آن زمانی که خط خطی های بی‌قراری ام را با مهر و محبّتت پاک می‌کردی و با صبر و بردباری کلمه‌ به کلمه ی زندگی را به من دیکته می‌گفتی خوب به خاطرم مانده است. و من باز فراموش می‌کردم محبت تشدید دارد. در تمام مراحل زندگی، قدم به قدم، هم پای من آمدی، بار ها بر زمین افتادم و هر بار با مهربانی دستم را گرفتی. آری، از تو آموختم، حتی در سخت ترین شرایط، امید را هرگز از یاد نبرم. یادم نمی‌رود چه شب ها که تا صبح بر بالین...

اینروزهای تو ... ناب و زود گذر است ، کارهای شیرینت ... حرفهای دلنشینت ... اولین های واپسینت ، همه و همه میرود درست مینشیند در عمق قلب عاشق من ... حک میشود در روح و جانم ... ثبت میشود در ذهن بی قرارم ، و من میمانم و یک دنیا خاطره که حتی مجالی نیست برای ثبت وضبطشان ، فرصتی نیست برای غصه سپری شدنشان.     دلم میگیرد از گذر شتابان ثانیه ها... ای ثانیه های بی انصاف... محض رضای خدا انصاف داشته باشید...اگر سختی و تنگی هم رسید به همین عجله رد شوید و بروید و بشویید ...به همین شتابی که این روزهای زیبای بهشتی را از من میدزدید. اگر چنین باشد گله ای ندارم...خودم را مح...

...

معامله خوبیست... دستهای من نفسهای تو را آرام میکند و صدای نفسهای تو دستان مرا ... شبها که سرت را روی دستهایم میگذاری تا بخواب روی، دستان من آرامبخش جانت میشوند و کم کم صدای نفسهایت سمفونی آرام و پی در پی ای را مینوازند که آرامش بخش دستهای خسته ام میشوند و در آن لحظه با خود می اندیشم که چقدر برای آرامش به وجود هم نیازمندیم ... و شاید من و تو یک روح باشیم در دو بدن وگرنه چطور گرمای وجود کودکی 20 ماهه اینچنین گرمم میکند و گرمای وجودم چطور آنقدر آرامش میکند تا بخواب رود ... شکر پروردگار مهربانی که این عشق را آفریدی....     ...